Σάββατο 5 Ιουνίου 2010

Τα πολιτικά κόμματα στις σχολές


Με αφορμή ένα σχόλιο του φίλου Αλέξανδρου που έπιασε ένα πολύ ενδιαφέρον θέμα, το θέμα των «κομματικών παρατάξεων» στις σχολές το οποίο μας έχει απασχολήσει όλους κατά καιρούς και μας έχει οδηγήσει σε μαραθώνιες συζητήσεις σε παρέες αποφάσισα να βάλω σε μια σειρά κάποιες σκόρπιες σκέψεις μου, έτσι ώστε να μπορέσουμε όλοι μαζί να τις συζητήσουμε.
Πρώτον, δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να μιλάμε μόνο για τις σχολές, η ανώτατη εκπαίδευση αποτελεί στοιχείο της κοινωνίας και εκφράζεται με τις μορφές της υπόλοιπης κοινωνίας, οπότε θα μιλήσω γενικά για τον συνδικαλισμό.. Καθώς ο φοιτητικός συνδικαλισμός είναι συνδικαλισμός και αυτό που επιδιώκει είναι να εκφράσει, να προστατεύσει και να διεκδικήσει τα δικαιώματα ενός συνόλου είναι θεμιτός. Στο πλαίσιο των σχολών, είναι λίγο πιο περίπλοκο, και εξηγούμαι. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ όπως και οι υπόλοιπες «μεγάλες» φοιτητικές παρατάξεις αλλά και παρατάξεις γενικότερα έχουν μια ιδεολογική κατεύθυνση (ιδεολογική ταύτιση) ή αν θέλεις τα άτομα που την πλαισιώνουν πιστεύουν σε κάποιο κοινωνικό μοντέλο στο οποίο η κοινωνία – χώρα μας θα γίνει καλύτερη αυτό είναι και που συνδέει τα μέλη της (φιλελευθερισμός, σοσιαλισμός, κομμουνισμός κλπ) αυτό όμως το κοινωνικό μοντέλο στο οποίο πιστεύουμε οδηγεί την σκέψη μας σε διαφορετικό τρόπο χειρισμού καταστάσεων από κάποιο άτομο που πιστεύει σε διαφορετικό κοινωνικό μοντέλο (ή αλλιώς, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι οι φοιτητές είναι κοινά αλλά οι λύσεις που προτείνουμε για να τα λύσουμε είναι διαφορετικές) αυτό είναι που ενώνει και τα μέλη μας. Φυσικά, θεωρώ ότι σαν πολίτες αυτής της κοινωνίας είναι θεμιτό να έχουμε μια ιδεολογική κατεύθυνση δεν ζούμε μόνο στον μικρό-κοσμο της σχολής μας πρέπει να ξέρουμε τη γίνεται γύρω μας και να έχουμε άποψη, να έχουμε ιδεολογία. Και επειδή ξεχνάμε πολλές φορές τη σημαίνει ιδεολογία, ιδεολογία είναι η πλατφόρμα πάνω στην οποία τοποθετούνται όλοι οι κοινωνικοί, πολιτικοί, οικονομικοί προβληματισμοί, σκέψεις και απόψεις που έχει ο καθένας από εμάς.
Αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι θα γίνουμε ακόλουθοι και χειροκροτητές, μας συνδέει με το Χ κόμμα η ιδεολογία αλλά όπου δεν μας εκφράζει το πολιτικό κόμμα θα σταθούμε απέναντι του. Και όποιος δεν τολμά να σταθεί απέναντί από το κόμμα με το οποίο ταυτίζεται ιδεολογικά όταν αυτό καταπατά τα δικαιώματα του ή δεν εκφράζει την άποψη του είναι απλά διαπλεκόμενος. Όπως όμως ανέφερα και παραπάνω όλοι μας είμαστε κομμάτι της κοινωνίας άρα ακόμα και στον φοιτητικό χώρο παρουσιάζονται οι παθογένειες που υπάρχουν στην υπόλοιπη κοινωνία, όπως λοιπόν υπάρχουν διεφθαρμένοι και συναλλασσόμενοι δικαστές, δημόσιοι υπάλληλοι, αστυνομικοί, ………, έτσι υπάρχουν και τέτοιοι φοιτητές που ξεχνάν ότι σκοπός τους πρέπει να είναι η προάσπιση των συμφερόντων του συνόλου των φοιτητών και γίνεται αυτοσκοπός τους η διαπλοκή, είναι προφανές και σαφές ότι όλοι εμείς που τρέχουμε, ιδρώνουμε και στην τελική ίσως και να χάνουμε τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας, χρόνια που θα έπρεπε να περνάμε καλά και όχι να καθόμαστε να αγχωνόμαστε, να σκάμε, για να λύσουμε προβλήματα, μας αηδιάζει και το καταδικάζουμε.
Αλλά η καταδίκη δεν αρκεί, αν θέλουμε να απομακρύνουμε πραγματικά αυτά τα φαινόμενα δεν θα το καταφέρουμε με το να μην ασχολούμαστε (άλλωστε αν θέλουμε να δούμε πως έφτασε η χώρα μας εκεί που έφτασε, έφτασε από την δική μας αδιαφορία, αδιαφορία και απάθεια στην πολιτική σκηνή της χώρας, στα σκάνδαλα και στη διαφθορά) γιατί το πραγματικό πρόβλημα της χώρας μας δεν είναι η οικονομική κρίση αλλά η κοινωνική κρίση στην οποία βρίσκεται η χώρα μας (αυτό είναι από μόνο του ένα πολύ μεγάλο θέμα) … Ο τρόπος για να απομακρύνουμε αυτές τις καταστάσεις από τον χώρο μας, αλλά και από την κοινωνία γενικότερα είναι η συμμετοχή, η συμμετοχή όλων μας. Μόνο με την συμμετοχή μπορούμε να οδηγήσουμε μπορούμε να εξυγιάνουμε και να οδηγήσουμε μπροστά το επάγγελμα μας αλλά και την Ελλάδα… Εν τέλει αυτό που ζούμε σήμερα είναι ένας στρεβλός κατοπτρισμός της δημοκρατίας και όχι η δημοκρατία που μας κληροδοτήθηκε από την αρχαία Ελλάδα εκεί δημοκρατία ήταν η συμμετοχή και έτσι ορίζεται η δημοκρατία, συμμετοχή και συνυπευθυνότητα και όχι να θεωρούμε ότι δημοκρατία είναι να πηγαίνουμε μια φορά το χρόνο στην κάλπη να ψηφίσουμε μια παράταξη… Και επειδή κάποιες έννοιες έχουν διαστρεβλωθεί αυτή η συζήτηση που έχουμε ονομάζεται πολιτική και όχι να μαλώνουμε για κόμματα, αυτό δεν είναι πολιτική…


Νίκος Τσαλουκίδης 30/04/2010

Κάποιες σκόρπιες σκέψεις – προβληματισμοί για την επόμενη ημέρα στην ΟΝΝΕΔ μετά τις εκλογές για την ανάδειξη προέδρου


Φίλοι και συναγωνιστές βρισκόμαστε ένα βήμα πριν την εκλογή προέδρου στην Ο.Ν.ΝΕ.Δ., τον τελευταίο καιρό έχουμε όλοι γίνει θεατές άκρατης λασπολογίας προς όλους τους υποψηφίους, ένα επίπεδο που δεν αρμόζει σε νέους ανθρώπους με νοημοσύνη. Σαφώς και όλοι έχουμε άποψη και στηρίζουμε κάποιον εκ των υποψηφίων έτσι θέλουμε να προωθήσουμε την υποψηφιότητα του, όμως υπάρχουν και κάποιοι που έχουν αναλωθεί σε έναν άκρατο αγώνα λασπολογίας και συκοφάντησης των υποψηφίων. Ειλικρινά όλη αυτοί η κατάσταση μας έχει κουράσει, μας έχει απηυδήσει, μας έχει αγανακτήσει. Κουραστήκαμε να βλέπουμε όλη αυτή την λάσπη, τα μαχαιρώματα και την βρωμιά από κάποια άτομα, ναι ίσως όλοι (και εγώ μέσα) να έχουμε «ξεφύγει» σε κάποιες περιπτώσεις και να έχουμε ρίξει το επίπεδο της αντιπαράθεσης, αλλά υπάρχουν και άτομα ανάμεσα μας που κάνουν μόνο αυτό συστηματικά δηλαδή ασχολούνται μόνο με το να πλήξουν την υποψηφιότητα των άλλων υποψηφίων πολλές φορές και με επιθέσεις κατά της προσωπικότητας τους χωρίς να προωθούν την υποψηφιότητα του ατόμου της αρεσκείας τους δημοσιοποιώντας τις θέσεις, τις προτάσεις ή άρθρα για αυτόν και ξεχνώντας ότι από Δευτέρα πρέπει να είμαστε και πάλι όλοι μαζί ενάντια στον κοινό εχθρό, σε ένα μήνα έχουμε τις φοιτητικές εκλογές, πως θα μπορέσουμε να σταθούμε εκεί αν κατασπαραχθούμε τώρα μεταξύ μας.

Όλοι ακούσαμε για τον Κώστα τον Χατζή το θέμα του Γεωπονικού το καλοκαίρι και το αν ήταν στη ΔΑΠ πριν την ΟΝΝΕΔ, όλοι ακούσαμε για τον Ανδρέα τον Παπαμιμίκο το θέμα με τα ΔΣ της Τράμ και της ΕΥΑΘ, όλοι ακούσαμε για τον Βασίλη τον Αξιώτη για την ηλικία του και για τα δυο πρώτα έτη του στη σχολή. Όμως μέσα σε αυτές τις κραυγές λάσπης ή κακόβουλης κριτικής είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε τις πραγματικές προτάσεις του καθενός για την οργάνωση; για αυτά που τόσο θέλουμε; αλλά και για αυτά που τόσα χρόνια μας έχουν στερήσει; Ειλικρινά δεν ξέρω κατά πόσο κατάφεραν να ακουστούν καθώς σε όλα τα site τα blog αλλά και σε όλες τις κατ’ ιδίαν συζητήσεις που κάνουμε όλοι μεταξύ μας δεν συζητάμε επί των θέσεων και των προτάσεων αλλά κατά πόσο δεν πρέπει να στηρίξουμε τον τάδε γιατί είναι βρώμικος ή δεν είναι πραγματικός νεοδημοκράτης κλπ. Ενώ είναι αλήθεια και η άσκηση πίεσης αλλά και οι περιπτώσεις βίας από θερμοκέφαλους οπαδούς. Καταστάσεις που μας κάνουν όλους να ντρεπόμαστε. Έτσι κάπως θα φτάσουμε στην ημέρα των εκλογών; Και τη θα γίνει εκείνη την ημέρα; Ποιος εγγυάται (αν όχι όλοι εμείς ίσως) ότι δεν θα γεμίσουν τα απογευματινά δελτία ειδήσεων της Κυριακής με εικόνες που θα μας θλίβουν όλους. Αλλά και αν έστω δεν γίνουν αυτά (που όλοι απευχόμαστε), πως θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε μετά από όλα αυτά που ειπώθηκαν, στις φοιτητικές εκλογές που είναι μόλις σε ένα μήνα όπως πρέπει να προχωρήσουμε, δηλαδή ως συναγωνιστές και φίλοι, γιατί κάποιοι μάλλον ξεχνάνε ποιοι είναι οι πραγματικοί εχθροί μας. Θα γίνουμε κι εμείς πασοκ; Θα πετάμε καρέκλες στα συνέδρια και καφέδες στα κυλικεία;
Ειλικρινά εύχομαι να μην πάει η διαδικασία σε δεύτερη Κυριακή, γιατί με την πόλωση που θα δημιουργηθεί (πέραν αυτής που ήδη υπάρχει) πραγματικά φοβάμαι για το τη μπορεί να γίνει και εύχομαι να μην χρειαστεί να πούμε ότι αυτή η άκρως δημοκρατική διαδικασία δεν έπρεπε ποτέ να γίνει και έπρεπε να παραμείνουμε στο συνέδριο, θα είναι πολύ κρίμα.
Γι αυτό παίρνω το θάρρος ένα απλό μέλος της παράταξης να παρακαλέσω τον Ανδρέα, τον Κώστα και τον Βασίλη να ζητήσουν από τους υποστηρικτές τους να πέσουν οι τόνοι, θα είναι για το καλό της παράταξης, θα είναι για το καλό όλων.

Νικόλαος Τσαλουκίδης 15/04/2010

Ανοιχτή επιστολή ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Δασοπονίας Δράμας προς ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Δασολογίας ΑΠΘ στο θέμα των επαγγελματικών δικαιωμάτων των τμημάτων Δασοπονίας & ΔΦΠ


Αξιότιμοι συνάδελφοι, συναγωνιστές,


Σας αποστέλλουμε αυτή την επιστολή ως απάντηση στο μήνυμα προς τα μέλη του group σας της 16ης Μαρτίου 2010 αλλά και τις τοποθέτησης σας (12ης Μαρτίου) στο θέμα της διαβούλευσης των επαγγελματικών δικαιωμάτων της σχολής Δασοπονίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος αλλά και ως συνέχεια της εκεί τοποθέτησης μας (http://ypepth.opengov.gr/panaretos/?p=380). Μας στενοχώρησε ιδιαιτέρως ότι εκλεκτοί συνάδελφοι μας, καταφέρονται με τέτοιο τρόπο εναντίων μας.
Επί της ουσίας, με κάθε σεβασμό θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι θεωρούμε συνδικαλιστικά λάθος να επιτίθεστε στον κλάδο μας, έναν κλάδο τελείως απροστάτευτο που επί χρόνια δουλεύει σκληρά στο αντικείμενο, με υψηλό επίπεδο σπουδών και ιδιαιτέρως απαιτητικό πρόγραμμα σπουδών, σε ιδιαιτέρως εχθρικό για εμάς περιβάλλον, εχθρικό από την άποψη των επαγγελματικών δικαιωμάτων που μας καταδίκαζαν στην ανυπαρξία στον ιδιωτικό τομέα και σε μια ελάχιστη ελπίδα στις δημόσιες δασικές υπηρεσίες της χώρας, που προσλαμβάνουν 20 άτομα το χρόνο. Θα πρέπει και εσείς να παραδεχθείτε ότι πρακτικά αυτό ήταν το περιβάλλον στο οποίο ζούσαμε. Σήμερα, τόσα χρόνια μετά, αποφασίστηκε τελικά ο επανακαθορισμός των επαγγελματικών δικαιωμάτων μας σε μια στέρεη βάση τη βάση του να μας επιτραπεί να μπορούμε να ασκήσουμε το επάγγελμα που σπουδάζουμε και αποδεδειγμένα έχουμε την επιστημονική επάρκεια και τις ικανότητες να ασκήσουμε. Αυτό, σίγουρα είναι ευχάριστο για εμάς, αλλά θεωρούμε ότι θα έπρεπε να αποτελεί ευχάριστα νέα και για όλο των κλάδο της δασικής πράξης στην Ελλάδα. Η περιχαράκωση του κλάδου σίγουρα δεν θα βοηθήσει κανέναν, αλλά αντίθετα θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια σε αυτό που εδώ και κάποια χρόνια άρχισε να διαφαίνεται δηλαδή στην άσκηση της δασικής επιστήμης από ανθρώπους παντελώς άσχετους με το δασικό οικοσύστημα και την διαχείριση του ως όλον, βλέπε βιολόγους, μηχανικούς κλπ.


Αγαπητοί συνάδελφοι, δεν είμαστε εμείς το πρόβλημα που έχετε να αντιμετωπίσετε. Αλλά όλοι εκείνοι που με τα χρόνια υποβάθμισαν των ρόλο των δασικών στην άσκηση του επαγγέλματος τους αλλά και στην κοινωνική τους αποδοχή. Γνωρίζεται πολύ καλά ότι ο οποιοσδήποτε ανταγωνισμός υπάρξει ποτέ μεταξύ των δασολόγων και των δασοπόνων στον ιδιωτικό τομέα θα είναι μόνο για το καλό του κλάδου καθώς ο ιδιωτικός τομέας αξιοποιεί μόνο τους καλύτερους με τα αντίστοιχα αποτελέσματα που θα υπάρξουν από αυτό για τα δασικά οικοσυστήματα. Δεν πιστεύουμε ότι αυτό είναι σε καμία περίπτωση αναίρεση των δικών σας επαγγελματικών δικαιωμάτων, αλλά σας παρακαλούμε μην θεωρείτε και εσείς ότι η δυνατότητα σε ανθρώπους να εργαστούν πάνω σε αυτό που σπούδασαν είναι δυσάρεστη, ενώ αντίθετα η απαγόρευση στο να μπορούν να δουλέψουν είναι ηθικά αποδεκτή.

Τέλος θα θέλαμε να δηλώσουμε την στήριξη μας στην απαίτηση σας για την κατηγοριοποίηση των αποφοίτων σας στην 7η βαθμίδα του «Εθνικού Πλαισίου Προσόντων (
EΘΠΠ) και των αναγνώριση του 5ου έτους της σχολής σας ως μάστερ, αλλά και την επίσημη κατηγοριοποίηση σας ως Δασολόγοι-Περιβαλλοντολόγοι. Σε κάθε περίπτωση είμαστε δίπλα σας και μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας για κάθε λόγο.


Μετά τιμής

Δ.Α.Π. – Ν.Δ.Φ.Κ. Δασοπονίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος Δράμας

23/03/2010

Ανοιχτή επιστολή ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Δράμας προς υφυπουργό παιδείας κ.Πανάρετο επί της διαβούλευσης των επαγγελματικών δικαιωμάτων του τμήματος Δασοπονίας & ΔΦΠ


Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,

Με ιδιαίτερη χαρά και ενθουσιασμό χαιρετούμε την απόφαση σας για το δύσκολο έργο του επανακαθορισμό των επαγγελματικών δικαιωμάτων των πολύπαθων τμημάτων της τεχνολογικής εκπαίδευσης της χώρας. Αντιλαμβανόμαστε ότι το έργο σας θα είναι δύσκολο καθώς κλειστές συντεχνιακές ομάδες θα επιδιώξουν να το διαστρεβλώσουν, παρακαλούμε από τη θέση μας να παραμείνετε προσηλωμένος στο στόχο της αναμόρφωσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας.

Όσον αφορά συγκεκριμένα το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για των καθορισμό των απαρχαιωμένων πλέον –αλλά και μηδενικών στην πράξη- επαγγελματικών δικαιωμάτων των τμημάτων Δασοπονίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος, -που ουσιαστικά αν και είχαμε τις γνώσεις, μας απαγόρευε να εργαστούμε στο μεγαλύτερο τμήμα του κλάδου μας,- δηλώνουμε την απόλυτη σύγκληση μας στην απόφαση που μνημονεύθηκε παραπάνω, θεωρούμε ότι οι ειδικές επιστημονικές μας γνώσεις που πηγάζουν από το πλούσιο και απαιτητικό πρόγραμμα σπουδών μας, την εργαστηριακή μας επάρκεια αλλά και το υψηλής ποιότητας εκπαιδευτικό και διδακτικό προσωπικό που στελεχώνει τα τμήματα Δασοπονίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος εγγυώνται την επιστημονική επάρκεια άσκησης αυτών των καθηκόντων και με το παραπάνω.

Όσον αφορά τα παράπονα συναδέλφων άλλης βαθμίδας εκπαίδευσης θεωρούμε ότι βασίζονται σε αστείες και άστοχες αιτιολογίες. Εμείς θέλοντας να αποφύγουμε γελοίους και μικρο-κομματικούς διαξιφισμούς δεν θα επιτεθούμε στα επαγγελματικά δικαιώματα άλλης κοινωνικής ομάδας ή στην ποιότητα σπουδών του τμήματος της.

Ειδικά στο θέμα της «αναίρεση επαγγελματικών δικαιωμάτων άλλων τμημάτων» δεν θα σταθούμε καν, απλώς θεωρούμε πολύ λυπηρό κάποιοι να θεωρούν ότι αναιρούνται τα δικά τους επαγγελματικά δικαιώματα, αν δοθεί η δυνατότητα και σε κάποιον άλλον να εργαστεί στον κλάδο που έχει σπουδάσει και αποδεδειγμένα έχει τις ικανότητες και τις γνώσεις να το κάνει. Ακόμη θέλουμε να επισημάνουμε τις ομοιότητες αυτού του γεγονότος με την γνωστή αλληγορία με την κατσίκα του γείτονα.

Τέλος, όσον αφορά τα «κενά εργασιακά μέλλοντα και την ανεργία» θέλουμε να τονίσουμε ότι στην σημερινή ελληνική πραγματικότητα αυτό είναι το μέλλον που βλέπουμε μπροστά μας όλοι εμείς που σήμερα σπουδάζουμε, ανεξαρτήτως αυτού που σπουδάζουμε, αυτό οφείλεται στην έλλειψη μιας ολοκληρωμένης πολιτικής στο εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο είναι ένα συνονθύλευμα «κόψε-ράψε» νόμων, πολιτικών και απόψεων των εκάστοτε υπουργών και κυβερνήσεων. Η διαφορά για την δική μας σχολή είναι ότι με τα επαγγελματικά δικαιώματα που ήδη είχαμε δεν το «βλέπαμε» μόνο στο μέλλον, αλλά το «ζούσαμε» καθώς τα επαγγελματικά μας δικαιώματα στην πράξη δεν μας επέτρεπαν να δουλέψουμε πουθενά στον ιδιωτικό τομέα αλλά να ελπίζουμε μόνο σε μια θέση στα Δασαρχεία.

Τελειώνοντας, θέλουμε να τονίσουμε ότι αν κάποιοι διατείνονται ότι είναι πολύ καλύτεροι μας με υψηλότερης ποιότητας σπουδές τότε δεν υπάρχει λόγος να δυσανασχετούν με αυτό το σχέδιο ΠΔ επαγγελματικών δικαιωμάτων καθώς η πράξη θα τους αναδείξει και θα περιθωριοποιήσει εμάς, να θυμίσουμε ότι ο ιδιωτικός τομέας δεν συγχωρεί απλά αξιοποιεί τους καλύτερους. Αλλά είναι τουλάχιστον ανήθικο να ζητείται να μην μας επιτρέπεται να δουλέψουμε.

Μετά τιμής,

Δ.Α.Π. – Ν.Δ.Φ.Κ. Δασοπονίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος Δράμας

19/03/2010